Organizatorzy: Śląskie Centrum Dziedzictwa Kulturowego w Katowicach, SARP O/Katowice, Instytut Goethego w Krakowie

Wystawa: 12.06.2007-20.07.2007, Galeria Architektury SARP, ul. Dyrekcyjna 9, 40-013 Katowice
Wernisaż: 12.06.07, g. 18.00

Bruno Taut to jeden z najważniejszych architektów, urbanistów i teoretyków architektury I połowy XX wieku. Urodził się w 1880 roku w Królewcu, zmarł w 1938 roku w Stambule. Jest zaliczany do twórców modernizmu i ekspresjonizmu niemieckiej architektury. Pracował głównie w Niemczech, ale także w ZSRR, Japonii i Turcji. Współpracował z takimi architektami, jak: Bruno Möhring, Theodor Fischer, Franz Hoffmann i Max Taut (brat Bruna). Do najważniejszych jego realizacji należą osiedla w Berlinie-Britzu - tzw. osiedle podkowa i Berlinie-Zehlendorfie - tzw. Chata Wuja Toma, szklany pawilon na wystawie w Kolonii oraz Wydział Literatury Uniwersytetu w Ankarze. W swojej pracy projektowej kładł nacisk na humanistyczną stronę projektowania, warunki nasłonecznienia i przewietrzania pomieszczeń, stosował oszczędny detal architektoniczny. W jego twórczości ważną rolę odgrywała kolorystyka elewacji i otoczenie budynku. Wykorzystywał ideę miasta-ogrodu E. Howarda. Zajmowały go problemy ergonomii - był autorem "zasady krótszych dróg", którą wykorzystywał m.in. przy projektowaniu kuchni. Jego projekty osiedli miały duży wpływ na kształt budownictwa mieszkaniowego w Europie. Temat połączenie architektury i przyrody rozwinął w swoich publikacjach pt. "Architektura alpejska" (Alpine Architektur) i "Likwidacja miast" (Auflösung der Städte). Był głównym teoretykiem ruchu Neues Bauen.

Niemieckie Stowarzyszenie Architektów (Deutscher Werkbund) w 125. rocznicę urodzin Bruna Tauta zorganizowało wystawę prezentującą jego berlińskie realizacje i jest jej właścicielem. Pomysłodawcą wystawy i zarazem kuratorem jest architekt Winfried Brenne, wielki miłośnik twórczości architekta.

Wystawa była już eksponowana na Uniwersytecie Technicznym w Berlinie, w Instytucie Goethego w Stambule i Ankarze, w Centralnym Domu Architekta w Moskwie, w Domu Nauczycieli w Dessau, czyli w jednym z budynków Bauhausu, na Uniwersytecie w Wenecji oraz w Instytucie Goethego w Krakowie. Po Katowicach będzie eksponowana jeszcze w Muzeum Architektury i Wzornictwa w Los Angeles oraz w Instytucie Goethego w Glasgow.

W Katowicach znajdują się dwie realizacje Tauta. Pierwszą z nich jest kolonia robotnicza przy ulicach Barbary, Głowackiego, Poniatowskiego i Skalnej, która powstała w latach 1916-1920 dla pracowników "Oheimgrube" (obecnie kopalnia "Wujek"). Drugą z nich jest kolonia robotnicza na Załęskiej Hałdzie, powstała w latach 1918-1920 (1915?) także dla pracowników "Oheimgrube".


Anna Syska, Śląskie Centrum Dziedzictwa Kulturowego w Katowicach